Na ovogodišnjem Konkursu za najbolji esej o Disu primljeno je četiri eseja. Iako broj pristiglih tekstova nije veliki, i u esejima koji ove godine učestvuju na Konkursu primetna je težnja, uprkos povremenim primerima interpretativne naivnosti, da se pronađe novi pogled na Disov život i stvaralaštvo.
Izdvajamo tri eseja. Prva nagrada se dodeljuje eseju „Neophodnost opijenosti” (šifra „Kaleidoskop”) čiji je autor Lenka Nastasić. U tom tekstu je uočljivo nastojanje da se učini određeni otklon od opštih mesta prisutnih u književnoistorijskom diskursu o Disovom delu. Esej reflektuje interesovanje za iracionalna, nadrazumska stanja, za arhetipsko i iskonsko u semantičkim slojevima Disovih stihova.
Druga nagrada se dodeljuje eseju „Vladislav Petković DIS – pjesnik nevinih daljina” (šifra: „Morja”) Marije Šuković Vučković sa Pala. Esej sadrži rekapitulaciju pojedinih relevantnih „mesta” u recepciji Disovog stvaralaštva i svojevrsnu panoramu važnih poetičkih detalja njegove poezije.
Treća nagrada pripada eseju „Vladislav Petković Dis – vitez narodne ljubavi ili statua bijednog doba?” (šifra: „Amarilis”) Aleksandre Marilović iz Dervente. Za esej je specifično preplitanje biografskog i poetičkog aspekta pri tumačenju.
Izdvojeni eseji pokazuju da se u Disovim stihovima još uvek pronalaze nove nijanse značenja koja obogaćuju već postojeću predstavu o Disovom stvaralaštvu.
Odluka žirija doneta je jednoglasno nakon podrobnog razmatranja svih radova i razgovora. Žiri je radio u sastavu: doc. dr Goran Korunović (predsednik), doc. dr Mina Đurić i msr Aleksandra Sekulić.